Iranian Journal of Breast Diseases

fa گالاکتوره ناشی از داروهای روان ‌پزشکی Psychotropic-induced Galactorrhea نامه به سردبیر Letter to Editor <div style="text-align: justify;">اختلالات روان&rlm;پزشکی از جمله شایع &rlm;ترین بیماری&rlm; ها و مسایل سلامت عمومی در همه جوامع از جمله ایران هستند به گونه&rlm; ای که در آخرین پایش کشوری 23.44% از جمعیت عمومی ایران مبتلا به اختلالات روان&rlm; پزشکی در نظر گرفته شدند (<a title="Noorbala, 2017 #38">1</a>). لذا داروهای روان&rlm; پزشکی در حال حاضر از پرفروش&rlm; ترین و پراستفاده&rlm; ترین داروها به&rlm; شمار می&rlm;روند که نه تنها توسط روان&rlm; پزشکان، بلکه توسط سایر متخصصان و پزشکان عمومی تجویز می&rlm; شوند. یکی از عوارض قابل توجه تعدادی از داروهای روان&rlm;پزشکی، گالاکتوره به&rlm; شمار می&rlm; رود که به&rlm; ویژه برای زنان جوان که درصد قابل توجهی از مبتلایان به اختلالات روان&rlm; پزشکی را شامل می&rlm; شوند می&rlm; تواند بسیار آزاردهنده باشد. گالاکتوره که به ترشح شیر در افرادی به جز زنانی که در حال شیردهی هستند تعریف می&rlm; شود از تظاهرات تقریبا شایع در بدتنظیمی هورمونی بدن است که به طور شایع متعاقب مصرف داروها و آدنوم&rlm; های هیپوفیز رخ می&rlm; دهد. البته عواملی چون کم کاری تیروئید، بارداری و مشکلات کلیوی نیز در رده&rlm; های بعدی می&rlm; توانند علت این مشکل باشند. گالاکتوره در صورت تداوم می&rlm; تواند منجر به مشکلات متعددی از جمله آمنوره، اختلال در میل جنسی و مشکلات باروری بشود و ممکن است توسط جراح عمومی، متخصصان داخلی یا فوق تخصص زنان تشخیص و مورد ارزیابی قرار گیرد (2). لذا با توجه به تجویز بالای این داروها و همچنین احتمال مراجعه بیماران به متخصصان رشته&rlm; های مختلف متعاقب این عارضه، آشنایی پزشکان با این عارضه و داروهایی که می&rlm; توانند چنین مشکلی را ایجاد کنند اهمیت فراوانی دارد. داروهای ضد روان&rlm; پریشی یا آنتی سایکوتیک&rlm; ها که به&rlm; رغم نامشان ممکن است در اختلالات مختلفی از جمله اسکیزوفرنیا، اختلال دوقطبی و افسردگی تجویز شوند، به واسطه اثر کاهنده بر نوروترانسمیتر دوپامین که مهارکننده ترشح پرولاکتین در مسیر توبرواینفاندیبولار مغزی است به طور شایعی می&rlm; توانند منجر به افزایش پرولاکتین و در نتیجه گالاکتوره شوند. این داروها به دو دسته اصلی نسل اول و نسل دوم تقسیم می&rlm; شوند. داروهای نسل اول که از آن جمله می&rlm; توان به هالوپریدول، کلرپرومازین، تریفلوپرازین، پرفنازین، تیوتیکسن، تیوریدازین و فلوفنازین اشاره کرد، به عنوان مهم&rlm; ترین اثر، منجر به کاهش زیرگروهی از دوپامین به نام D2 می&rlm; شوند و افزایش پرولاکتین که به همراه گالاکتوره می&rlm;تواند منجر به عوارضی چون کاهش میل جنسی، آمنوره و ناباروری شود را منجر شود. نکته قابل توجه برای پزشکان در هنگام بررسی وضعیت مصرف داروهای بیماران آن است که تعدادی از این داروها دارای فرم تزریقی طولانی اثر هستند که به صورت 2-4 هفته یک بار در بیماران تجویز می&rlm; شوند (<a title="Besnard, 2014 #39">3</a>). ضد روان&rlm; پریشی&rlm; های نسل دوم که از آن جمله می&rlm; توان به ریسپریدون، کلوزاپین، الانزاپین، کوئتیاپین و آریپیپرازول نام برد عملکرد متفاوتی بر نوروترانسمیترهای مغزی دارند. ریسپریدون مهارکننده D2 و یکی از زیرگروه&rlm; های سروتونین به نام 5HT2A است و در میان ضد روان&rlm; پریشی&rlm; های نسل دوم و حتی مجموع داروهای این دسته بیشترین احتمال عوارض جنسی و همچنین گالاکتوره را به خود اختصاص می&rlm; دهد (3، 4) سایر داروهای ضد روان&rlm; پریشی نسل دوم به واسطه اثر کمتر بر دوپامین با احتمال کمتری از این عارضه مواجه&rlm; هستند و نکته جالب توجه این است که داروی آریپیپرازول در این دسته که به عنوان آگونیست نسبی دوپامین شناخته می&rlm; شود می&rlm; تواند منجر به کاهش پرولاکتین و گاهی بهبودی نسبی گالاکتوره شود (<a title="Kelly, 2018 #41">5</a>). ضد افسردگی&rlm; ها که مصرف بسیار بالایی در میان داروهای روان&rlm; پزشکی دارند بیش از سایر نوروترانسمیترها بر سروتونین و نوراپینفرین موثرند و بر این اساس تغییر پرولاکتین و گالاکتوره از عوارض رایج این داروها به&rlm; شمار نمی&rlm; رود. البته گزارشات مختلفی از گالاکتوره با داروهای مختلف ضد افسردگی از جمله پاروکستین، سیتالوپرام، ونلافاکسین و دولوکستین ارایه شده است (<a title="Marken, 1992 #42">6</a>). سایر داروهای روان&rlm; پزشکی از جمله لیتیم، سدیم والپروات، کاربامازپین، بوسپیرون و داروهای خواب&rlm; آوری چون بنزودیازپین&rlm; ها به ندرت با عارضه گالاکتوره همراه هستند و پیشنهاد می&rlm; شود در صورت مشاهده این مشکل در بیمارانی که در حال مصرف این داروها هستند در ابتدا به علل دیگر توجه شود (<a title="Marken, 1992 #42">6</a>). در نهایت پیشنهاد می&rlm; شود که در صورت مواجهه با عارضه گالاکتوره در بیمارانی که در حال مصرف داروی روان&rlm; پزشکی هستند ضمن اندازه&rlm; گیری سطح سرمی پرولاکتین، اندازه&rlm; گیری هورمون&rlm; های تیروئید، عملکرد کلیه و احتمال بارداری مدنظر قرار گیرد و در صورت غیرطبیعی بودن آزمایشات، ضمن ارجاع بیمار به پزشک فوق تخصص غدد جهت ارزیابی بیشتر و مداخله درمانی، به&rlm; ویژه در صورت احتمال آدنوم هیپوفیز جهت ارزیابی و انجام MRI ارجاع به جراح اعصاب نیز مد نظر قرار گیرد و توسط همه پزشکان ارزیابی کننده به احتمال بروز این عارضه متعاقب مصرف داروهای روان&rlm; پزشکی توجه شود (<a title="Huang, 2012 #43">2</a>). البته موکدا پیشنهاد می&rlm; شود به&rlm; ویژه در بیمارانی که به علت مشکلات عمده روان&rlm; پزشکی از جمله اسکیزوفرنیا، اختلال دو قطبی و افسردگی توسط روان&rlm; پزشک برای آن&rlm;ها داروی متهم تجویز شده است، کاهش یا تعویض دارو به روان&rlm; پزشک واگذار شود.</div> <div style="text-align: justify;">Psychiatric disorders are one of the most common health problems among different communities including Iran. According to the latest national-width survey, the prevalence of psychiatric disorders among Iranian general population is 23.44% by (<a href="#_ENREF_1" title="Noorbala, 2017 #38">1</a>). Therefore, psychotropics, which are prescribed by psychiatrists, other specialists, and general practitioners, are among the most popular and best-selling medications. Galactorrhea is one of the noticeable side effects of some psychotropics, which can be annoying, especially, for young women. Galactorrhea is defined as the secretion of breast milk without being pregnant or breast feeding. It is a common manifestation of hormonal dysregulation which can be induced by medications or pituitary adenomas. Other causes such as hypothyroidism, pregnancy and renal failure should also be considered. Several symptoms like amenorrhea, decrease in sexual desire and infertility may be present in patients with galactorrhea. This complication may be diagnosed by surgeons, internists or gynecologists (<a href="#_ENREF_2" title="Huang, 2012 #43">2</a>). As rates of prescription of medications which can cause galactorrhea continue to increase, it is important for specialists to have knowledge about this side effects. Antipsychotics, used in a broad range of disorders such as schizophrenia, bipolar disorders and depression, are a common cause of prolactin increase and galactorrhea. They decrease dopamine which inhibits prolactin through tuberoinfundibular pathway. This agents are divided into two main groups: First Generation Antipsychotics (FGAs) and Second Generation Antipsychotics (SGAs). The main effect of FGAs like haloperidol, chlorpromazine, trifluoperazine, perphenazine, thiothixene, thioridazine and fluphenazine includes the reduction of D2 level, a subtype of dopamine, and therefore it causes increasing of Prolactin which may cause decreased sexual desire, amenorrhea and infertility. It is important for physicians to take the drug history because some of these medications have long-acting injectable forms which are injected every 2-4 weeks. (<a href="#_ENREF_3" title="Besnard, 2014 #39">3</a>) SGAs such as risperidone, clozapine, olanzapine, quetiapine, aripiprazole act in a different way on neurotransmitters. Risperidone inhibits both D2 and 5-hydroxy-tryptamine 2A (5HT2A) receptors and is mostly likely to cause sexual side effects as well as galactorrhea among antipsychotics (<a href="#_ENREF_3" title="Besnard, 2014 #39">3</a>, <a href="#_ENREF_4" title="Shalbafan, 2019 #40">4</a>). Other SGAs have lower risk of this adverse effect due to less affinity to dopamine. Interestingly aripiprazole, which is a dopamine partial agonist, can reduce prolactin and, subsequently, cause relative improvement of galactorrhea (<a href="#_ENREF_5" title="Kelly, 2018 #41">5</a>). Antidepressants, which are one the most popular psychiatric medications, do not have significant effects on dopamine receptors, so, they don`t cause, usually, dysregulation of prolactin or galactorrhea (<a href="#_ENREF_6" title="Marken, 1992 #42">6</a>). Nevertheless, there are several case reports of galactorrhea induced by some antidepressants such as paroxetine, citalopram, venlafaxine and duloxetine. Other psychotropics like lithium, sodium valproate, carbamazepine, buspirone and sedative agents such as benzodiazepines rarely show galactorrhea as an adverse effect, therefore consideration of other causes is a plausible approach to galactorrhea and use of these medications concurrently. (<a href="#_ENREF_6" title="Marken, 1992 #42">6</a>) Finally, evaluation of serum prolactin level as well as thyroid hormones, renal function and possibility of pregnancy should be considered as cause of galactorrhea among psychiatric patients. Subsequently, if results of laboratory test show abnormal findings, referring to endocrinologist for further investigations and treatments as well as  neurosurgeon to more assessment and perform Magnetic Resonance Imaging (MRI), more specifically, in probable pituitary adenomas cases should be considered (<a href="#_ENREF_2" title="Huang, 2012 #43">2</a>). Whereas, there is an absolute suggestion that reduction or replacement of causative agents should be performed by psychiatrist, more specifically, about patients who suffer from major psychiatric disorders such as schizophrenia, bipolar disorder and depression.</div> گالاکتوره, پرولاکتین, داروهای روان‌پزشکی, ضد روان ‌پریشی‌ ها Galactorrhea, Prolactin, Psychotropic Drugs, Antipsychotics 67 69 http://ijbd.ir/browse.php?a_code=A-10-410-1&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Reza Shalbafan محمدرضا شالبافان Shalbafan.mr@iums.ac.ir 00031947532846008644 00031947532846008644 Yes Psychiatric Department, Mental Health Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه روان‌پزشکی، مرکز تحقیقات بهداشت روان، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران